ΑΡΧΙΚΗ

Χρυσή Αυγή - Η Φωνή της Μακεδονίας

Ενημέρωση : : Σάββατο, 1 Απριλίου 2017 - 19:00

Οι Εβραίοι στην Θεσσαλονίκη και όχι οι Εβραίοι της Θεσσαλονίκης

Αφορμή για αυτό το μικρό κείμενο μας έδωσε ο συγκινητικός λόγος του λαοπρόβλητου δημάρχου Θεσσαλονίκης, κατά την διάρκεια των εορτασμών για την ημέρα του ολοκαυτώματος των Εβραίων που ζούσαν στην Θεσσαλονίκη κατά την γερμανική κατοχή. 

Φορώντας τον παραδοσιακό κιπά ξέβρασε το μίσος που τον διακατέχει για καθετί ελληνικό, κατηγορώντας τους πρυτάνεις για την θέση όπου κτίστηκε το πανεπιστήμιο της πόλης κι αφού ζήτησε να ξηλωθούν τα μάρμαρα από τον προαύλιο χώρο του Αγίου Δημητρίου, ζητωκραύγασε από χαρά για το μουσείο του ολοκαυτώματος της εβραϊκής μειονότητας καταλήγοντας στο ότι η έννοια ολοκαύτωμα είναι κατοχυρωμένη μόνο για την εβραϊκή κοινότητα.

Επειδή κ. δήμαρχε δεν γνωρίζουμε αν είστε απλά αγράμματος ή σε τι στιγμή ευφορίας σας βρήκε η απαγγελία του ευθυμογραφήματος σας, ή ενδεχομένως όλα αυτά να αποτελούν συμπεριφορά ενός εβραιόδουλου, να σας θυμίσουμε ότι η εβραϊκή κοινότητα που πατούσε τα αγιασμένα χώματα της νύφης του ελληνικού βορά δεν είναι αυτόχθονες αλλά διωγμένοι Εβραίοι σεφαραδίτες που εγκαταστάθηκαν στην πόλη μας μετά την εξορία από την Ισπανία και αφού χρυσοπλήρωσαν τους Τούρκους, βρήκαν την γη της επαγγελίας τους.

Από την ημέρα εκείνη και σε όλη την ιστορία της οθωμανικής κατοχής της πόλης η κοινότητα αυτή διακρίθηκε για την σκληρότητα της έναντι του ελληνικού πληθυσμού σε αγαστή συνεργασία με τους Τούρκους κατακτητές. Έτσι απλά για να μην ξεχνάμε, ας αναφέρουμε το εθελοντικό σώμα των 600 Εβραίων που συνόδευσαν τον Αβδούλ Αμπούδ τον Απρίλιο του 1822 κατά της Νάουσας και τον ζήλο που επιδείξανε ως βασανιστές και δήμιοι των Ελλήνων. (βλ. Λεξικό της Ελληνικής Επαναστάσεως του 1821- Χ. ΣΤΑΣΙΝΟΠΟΥΛΟΥ, Τόμος Β΄ σελ. 65 λ. Εβραίοι)

Ή μήπως πρέπει να θυμηθούμε τους εθελοντές Εβραίους που πολεμούσανε δίπλα δίπλα με τους Τούρκους κατά την πολιορκία της πόλης από τα ελληνικά στρατεύματα κατά την νικηφόρο εκστρατεία που οδήγησε στην απελευθέρωση της; Κατά την είσοδο του Ελληνικού Στρατού στην πόλη όλοι οι Εβραίοι έκλεισαν ερμητικά τα παράθυρα τους για να μην δουν την γαλανόλευκη με τον σταυρό επάνω να περνά θριαμβεύτρια και απελευθερώτρια στους δρόμους της Θεσσαλονίκης.

Μήπως η ίδια η ιστορία μας λέει κάτι άλλο από αυτό που διατυμπανίζετε για την φιλία μεταξύ Εβραίων και Ελλήνων, κ. δήμαρχε; Γιατί ακόμα δεν σας είδαμε να πέφτετε στα γόνατα κλαίγοντας για τα χιλιάδες θύματα του μικρασιατικού και ποντιακού ελληνισμού και ούτε να κηρύσσετε ολοκαύτωμα την σφαγή και τον εξανδραποδισμό χιλιάδων ελληνόπουλων από τους μογγόλους φίλους σας. Ούτε μνημεία αντάξια του μουσείου που ετοιμάζετε για τα σιωνιστικά αφεντικά σας πρόκειται να φτιάξετε ούτε σε εκδηλώσεις μνήμης να προσέρχεστε με την προσήκουσα σοβαρότητα.

Δεν ξέρουμε αν έπαθε κάτι η ψυχή της πόλης από την εξορία των Εβραίων που ζούσαν εδώ, αλλά είμαστε σίγουροι ότι παραποιήθηκε η ιστορική αλήθεια, για χάρη των όποιων επιδιώξεων, προσωπικών αλλά και των φίλων σας, με τον εξωραϊσμό της ιστορίας μιας μειονότητας που φιλοξενήθηκε στην πόλη μας, αλλά διακρίθηκε για τις απαράδεκτες πράξεις της εις βάρος ημών.