ΑΡΧΙΚΗ

Χρυσή Αυγή - Η Φωνή της Μακεδονίας

Ενημέρωση : : Κυριακή, 23 Απριλίου 2017 - 12:00

Το πλεόνασμα, ο ικέτης υπουργός και ο παραλογισμός των αριθμών

Ένα νέο επικοινωνιακό τρικ μονοπωλεί τα ειδησεογραφικά δελτία που ακούει στο όνομα «πλεόνασμα», μια λέξη που στα αυτιά των ανίδεων φαντάζει σαν κάτι θετικό. Είναι όμως έτσι τα πράγματα; Αν θέλουμε να καταλάβουμε τι πραγματικά σημαίνει ο όρος πλεόνασμα (στη συγκεκριμένη περίπτωση πρωτογενές) θα πρέπει να ξέρουμε ότι αποτελεί τη διαφορά των κρατικών εσόδων και εξόδων χωρίς να υπολογίζονται τα τοκοχρεολύσια δανείων. Έτσι λοιπόν η ΕΛΣΤΑΤ ανακοίνωσε πρωτογενές πλεόνασμα 3,9% κάνοντας την κυβέρνηση να πανηγυρίζει και το χορό να σιγοντάρει σύσσωμος ο συστημικός τύπος που τη στηρίζει, θεωρώντας πως κάποιοι θα πιστέψουν πως η οικονομία πηγαίνει καλά.

Αν παραλληλίσουμε την κρατική (και σε καμία περίπτωση εθνική) οικονομία με την οικονομία ενός νοικοκυριού θα δούμε το εξής. Το πλεόνασμα που δημιουργείται σε μια οικογένεια με μείωση των δαπανών και ορθή διαχείριση των οικονομικών μπορεί να αποταμιευτεί ή να δοθεί στην κατανάλωση ανεβάζοντας την οικονομική ευμάρεια. Στην περίπτωση του κράτους όμως το πλεόνασμα δεν είναι κάτι που προέκυψε από ορθή διαχείριση, αλλά από πλήρη διακοπή συντάξεων, πληρωμών προς τρίτους, δημοσίων επενδύσεων και γενικά παύσης πληρωμών προς την πραγματική οικονομία. Αν λοιπόν υπήρχε πλεόνασμα που θα μπορούσε να διανεμηθεί τότε θα σήμαινε πως μια ευημερούσα οικονομία ανταποδίδει τους κόπους της ξανά στην κοινωνία μέσω έργων, παιδείας, πολιτισμού και κοινωνικών παροχών. Τίποτα από όλα αυτά δε θα συμβεί, απλά το πλεόνασμα θα διοχετευτεί στη μαύρη τρύπα του χρέους προς τέρψη των τοκογλύφων που φτάνουν όλο και πιο κοντά στο στόχο τους. Την παντελή αδυναμία αποπληρωμής και τη ληστεία του πραγματικού πλούτου της χώρας.

Στη σημερινή μέγγενη των μνημονίων ο εντελώς λανθασμένος και τυχοδιωκτικός πανηγυρισμός της κυβέρνησης έχει τα εξής αποτελέσματα. Φυσικά το ΔΝΤ ξέρει ότι τέτοια πλεονάσματα θα φθίνουν πλέον αφού η φοροδοτική ικανότητα των Ελλήνων απλά θα πάψει να αποδίδει καρπούς. Από τη μεριά του μιλάει για ανάπτυξη, αλλά με όρους ενός άκρατου και επιθετικού καπιταλισμού. Από την άλλη μεριά Σόιμπλε και λοιποί αυτοεπιβεβαιώνονται και δηλώνουν πως εφόσον επιτεύχθηκαν τέτοιου ύψους πλεονάσματα η συζήτηση για το χρέος είναι περιττή. Φυσικά και οι δύο πλευρές γνωρίζουν πως το πλεόνασμα είναι αποτέλεσμα αιματηρών θυσιών και σε καμία περίπτωση αποτέλεσμα σωστής διαχείρισης και υγιούς ανάπτυξης, την οποία σε τελική σε ανάλυση δεν επιθυμούν ούτε οι ίδιοι.

Έτσι λοιπόν ο παραλογισμός των αριθμών δεν έχει καμία σχέση με την πραγματική οικονομία ούτε φυσικά με την ανάπτυξη που ευαγγελίζεται η ΝΔ. Σκοπός της δήθεν «δεξιάς» είναι το οριστικό ξεπούλημα των πάντων με επενδύσεις από πολυεθνικούς κολοσσούς διακηρύσσοντας τον οριστικό ερχομό της ανάπτυξης. Η έννοια της ανάπτυξης περιέχει επίσης έναν παραλογισμό. Είναι λοιπόν πιθανό να υπάρξει αύξηση του ΑΕΠ λόγω νέων θέσεων εργασίας και επενδύσεων από πολυεθνικά τραστ, αλλά αυτό δε σημαίνει πως θα υπάρχει ευμάρεια στην κοινωνία. Αυτό που πραγματικά θα συμβεί με τις ισοπεδωμένες εργασιακές σχέσεις θα είναι μια αύξηση του ΑΕΠ χωρίς να γίνουν κοινωνοί οι Έλληνες στο «θαύμα», αφού μοναδικός προορισμός για αυτούς τόσο για το ΔΝΤ όσο και για την ΕΕ θα είναι φθηνά εργατικά χέρια και ειδικές οικονομικές ζώνες λαθρομεταναστών και εξαθλιωμένων Ελλήνων εργαζομένων, που σε καμία περίπτωση δεν θα είναι οι καταναλωτές των προϊόντων.

Τέλος, πρέπει να γίνει κατανοητό πως έχει εξυφανθεί ένα σχέδιο ολοκληρωτικού ελέγχου του πραγματικού πλούτου και της εξαθλίωσης των Ελλήνων με κύριο μοχλό πίεσης ένα χρέος που δεν είναι τίποτα παραπάνω παρά τόκοι επί τόκων. Η πραγματική ελευθερία, η ζωή και η οικονομική ευμάρεια δεν είναι κάτι που θα έρθει ως δώρο από τους ουρανούς, αλλά αποτέλεσμα της θέλησης ενός λαού να ζήσει και να εργαστεί σκληρά για το μέλλον του. Η συνεχής υπογεννητικότητα, η αθρόα λαθρομετανάστευση και η ψυχική κατάπτωση είναι το ιδανικό μίγμα ώστε κάποια στιγμή να είναι πραγματικά αργά για δάκρυα και αναθέματα, κάτι στο οποίο φαίνεται να έχουν συνηθίσει τους Έλληνες ως μοναδική οδό εκτόνωσης και «αντίστασης».